MSN, iets waar ik jaren geleden actief mee bezig was. Tijdens mijn studie stond msn continue open. Het was een verslavende bezigheid. Waarbij het vaak nergens om ging. Later werd het wat nuttiger toen bleek dat je gedurende je msn-gespek ook bestanden (zoals foto's en video's) kon meesturen. Ook videochat was wel leuk, lekker praten met de tegenpartij in beeld. Wat ik vervelend vond is dat msn een hardnekkig programma was wat niet eenvoudig te verwijderen was. Ook de voortdurende pop-up van personen die met je wilde msn'n vond ik vrij vervelend.
Als toepassing voor de bibliotheek zou ik een msn chat sessie met de bibliothecatis kunnen voorstellen... deze zou dan in kunnen gaan op vragen van bijvoorbeeld leners. In het verleden is een pilot geweest met Aladinchat. Maar heelaas was dit alleen tijdens een bepaald tijdstip. IK denk dat je dergelijk chatsessies goed moet uitzetten, dus actief communiceren naar de doelgroep. Zo zou je leerlingen op een bepaald moment op school kunnen laten chatten met de bibliotheek over hun leessijst of iets dergelijks
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Een bekend verhaal inderdaad. Mijn studie was de enige reden om destijds een MSN adres te nemen. Ik gebruik het tegenwoordig steeds minder.
BeantwoordenVerwijderen